Ιστορίες με ζώα
Ο Μάγκας
Μέσα στο κείμενο περιγράφονται τα χαρακτηριστικά του Μάγκα σαν να ήταν άνθρωπος. Όταν λέμε τα «χαρακτηριστικά» κάποιου, εννοούμε την εξωτερική εμφάνιση, αλλά και τα προτερήματά του, τα ελαττώματά του, τις συνήθειές του, τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται.
Όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον, χρησιμοποιούμε συχνά επίθετα.
Ας δούμε τα χαρακτηριστικά του Μάγκα στο κείμενο:
Πολλές φορές, για να περιγράψουμε τα προτερήματα κάποιου, λέμε ότι είναι:
ήρεμος, έξυπνος, ευγενικός, ανεξάρτητος, συναισθηματικός, ευαίσθητος, ακούραστος, εύθυμος, ακίνδυνος, παιχνιδιάρης, υπεύθυνος, υποχωρητικός, ευχάριστος, τίμιος, δίκαιος, καλός, προσεκτικός, αστείος, αυθόρμητος, σοβαρός, αγαπητός, πιστός, πρόθυμος, ζεστός, τολμηρός, γενναίος, φιλήσυχος, βολικός
Όταν θέλουμε να μιλήσουμε για τα ελαττώματα κάποιου, λέμε πως είναι:
επιπόλαιος, ζαβολιάρης, δυσάρεστος, ψυχρός, σαχλός, δειλός, μαρτυριάρης, νευρικός, φιλοπόλεμος, φωνακλάς, ζηλιάρης, άδικος, κακός, αφελής, πονηρός, ύπουλος, αγενής, ευέξαπτος, εκδικητικός, αναίσθητος, τεμπέλης, επικίνδυνος, κατσούφης, ιδιότροπος, απρόσεκτος, άγριος, αργοκίνητος, απρόσεκτος, πεισματάρης, ανυποχώρητος, εύθικτος
Προτερήματα είναι τα καλά στοιχεία που έχει ένας άνθρωπος ή ένα ζώο. Είναι αυτά που μας αρέσουν και μας βοηθούν.
Παραδείγματα: Είναι ευγενικός, βοηθάει τους άλλους, είναι υπομονετικός, συνεργάζεται.
Ελαττώματα είναι τα στοιχεία που δυσκολεύουν εμάς ή τους άλλους και που προσπαθούμε να βελτιώσουμε.
Παραδείγματα: Είναι ανυπόμονος, θυμώνει εύκολα, δεν ακούει τους άλλους, δεν μοιράζεται.
Θυμάμαι: Όλοι οι άνθρωποι έχουν προτερήματα και ελαττώματα. Κανείς δεν είναι τέλειος και όλοι μπορούμε να γινόμαστε καλύτεροι!
Ας ξαναδούμε τα χαρακτηριστικά όπως ταιριάζουν στη συμπεριφορά του Μάγκα στο κείμενο.
- Μπορείς να τα χωρίσεις σε προτερήματα και ελαττώματα;
- Μπορείς να εξηγήσεις τι σημαίνουν;
- Μπορείς να δώσεις ένα παράδειγμα για το κάθε χαρακτηριστικό;
Επιπόλαιος Παρατηρητικός Πεισματάρης Φιλικός Κοινωνικός Ανυποχώρητος Αυθόρμητος Παιχνιδιάρης Παρορμητικός Ευαίσθητος Περήφανος Φιλότιμος Ιδιότροπος Οξύθυμος Απρόσεκτος Αφελής
Παρατηρώ την εικόνα
- Τι είδος κειμένου βλέπεις; Είναι παραμύθι, κόμικ, άρθρο ή κάτι άλλο;
- Από πόσες εικόνες αποτελείται;
- Τι κοινό έχουν οι εικόνες μεταξύ τους;
- Τι λείπει από το κόμικ; Υπάρχουν λόγια ή μόνο εικόνες;
- Υπάρχουν συννεφάκια διαλόγου; Αν όχι, τι θα μπορούσαμε να προσθέσουμε;
- Τι πιστεύεις ότι λένε οι ήρωες μεταξύ τους;
- Τι σκέφτονται οι ήρωες σε κάθε σκηνή;
- Ποια συναισθήματα μπορεί να νιώθουν; Πώς το καταλαβαίνεις;
- Τι θα άλλαζες ή τι θα πρόσθετες για να γίνει η ιστορία πιο ενδιαφέρουσα;
Τα βασικά χαρακτηριστικά στοιχεία των διαλόγων σε ένα κόμικ είναι τα εξής:
1. Μορφή και Εμφάνιση (Οπτικά Στοιχεία)
Συννεφάκια (Μπαλονάκια / Speech Bubbles): Ο λόγος των χαρακτήρων μπαίνει πάντα μέσα σε συννεφάκια.
Συννεφάκι με ομαλή γραμμή: Κανονική ομιλία.
Συννεφάκι σαν «συννεφάκι με ατμό/μπαλίτσες: Σκέψη ή εσωτερικός μονόλογος.
Συννεφάκι με μυτερές άκρες (σαν αστραπή): Φωνή, κραυγή ή έντονος θυμός.
Ηχομιμητικές λέξεις : Λέξεις που αναπαριστούν ήχους έξω από τα συννεφάκια ή μέσα σε αυτά με μεγάλες έντονες γραμματοσειρές (π.χ. ΜΠΑΜ!, ΚΡΑΧ!, ΟΥΦ!, ΓΑΒ-ΓΑΒ!).
2. Γλώσσα και Ύφος (Γλωσσικά Στοιχεία)
Αμεσότητα και Φυσικότητα: Ο λόγος είναι προφορικός, ζωντανός και απλός, όπως μιλάνε τα παιδιά στην καθημερινότητά τους.
Μικρές και Σύντομες Προτάσεις: Οι διάλογοι δεν έχουν μεγάλες παραγράφους. Αποτελούνται από σύντομες ατάκες για να διαβάζονται εύκολα.
Σημεία Στίξης: Χρησιμοποιούνται συχνά:
Θαυμαστικά (!): Για έκπληξη, χαρά, φόβο ή φωνές.
Ερωτηματικά (?): Για απορίες.
Αποσιωπητικά (…): Για δισταγμό, παύση ή αμηχανία.
3. Συνεργασία με την Εικόνα
Συμπληρωματικότητα: Ο διάλογος δεν περιγράφει αυτό που φαίνεται ήδη καθαρά στην εικόνα, αλλά συμπληρώνει τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις ενέργειες των χαρακτήρων.
Σωστή Σειρά Ανάγνωσης: Οι διάλογοι τοποθετούνται έτσι ώστε να διαβάζονται από αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω, ακολουθώντας τη φυσική ροή της ανάγνωσης.
Είδος Λόγου (Ευθύς Λόγος)
Χρησιμοποιείται στο κόμικ σχεδόν αποκλειστικά ευθύς λόγος.
Οι χαρακτήρες μιλάνε απευθείας σε α΄ και β΄ πρόσωπο («Εγώ θα πάω!», «Εσύ τι κάνεις εκεί;»).
Ο πλάγιος λόγος ή οι περιγραφές του αφηγητή εμφανίζονται σπάνια, συνήθως σε μικρά ορθογώνια πλαίσια (λεζάντες) στο πάνω ή κάτω μέρος του καρέ (π.χ. «Εν τω μεταξύ, στο αρχηγείο...»).



.jpg)
































